Raceday in Fryslân: Try out Feanster Cross Duathlon



Eerlijk gezegd staat het vlakke Friesland onderaan de lijst van favo-sport gebieden, maar Marco Douma en Paco  (beide rganisatoren van dit event) en Sylvia Brouwer volg ik al geruime tijd in hun sport (en zij mij). Dat ze deze wedstrijd gingen opzetten was een mooie reden om ze eens live te ontmoeten. Heerenveen had nog een voordeel, mijn ouders wonen er en konden op deze manier wel heel makkelijk kennismaken met 'mijn' sport.

Aangekomen leek het net of ik iedereen al kende en mij al kende, terwijl dat feiterlijk niet zo was. Heel grappig en gezellig. Net als 'thuis' ;).

De mtb-parcoursbouwers hadden hun best gedaan! Veel draaien, keren, haakse bochten, een klein dijkje zovaakmogelijk op & neer, boomstammen, mud mud en modder, een strandje, een dropoff...

Sylvia Brouwer en Ingrid Tempert leken me de niet te kloppen dames (maar zou het wel proberen natuurlijk ;)), verder zag ik in het deelnemersveld onbekende namen. Ik hoopte stiekum op een 3e positie.

Na een mooie en heldere inleiding van Paco ging het 60 man/vrouw tellende gezelschap aan de slag. Te beginnen met 4 rondjes hardlopen van 2 km. Had ik het loopparcours al omschreven? Nee he? Modderig, een stuk door een 'bijzonder natuurgebied' wat een mengelmoes was van moeras & molshopen, harde (yes!) paden, bruggetjes en het gras was hobbelig en knobbelig. Offroad met een uitroepteken dus!

Sylvia en Bianca liet ik na 1 ronde lopen. Dat ging me net iets te hard. Ze liepen gestaag elke ronde uit. In de 3e ronde werd ik ingehaald door Ingrid om daar vervolgens na 4 rondes alsnog samen mee het Parc Fermee in te komen.

Fietstijd, ik had er naar uitgekeken!

Helaas viel dat tegen, eerst een stoemp-zwaar-zuigend-modder stuk. De lange rustige duurritten op de racefiets van de afgelopen weken waren voor dit onderdeel in elk geval niet de juiste training ;). Ik heb ook al maanden niet op de mountainbike gezeten (op afgelopen zondag een uurtje na) en dat was ook wel te merken. Miste stuurvaardigheid en handigheid, maar met lomp overal overheen rollen kom je ook wel aan de finish, haha. (kost wel energie)

Eerste rondje werd parcours verkennen en de andere rondjes lekker draaien. Het is niet mijn parcours, maar het was wel vermakelijk. De hartslag zakte door al het gedraai en gekeer wel weer in een comfort zone. Prettig tijdens een wedstrijd en zo kreeg ik wat meer oog voor het parcours! Het stukje over het strandje bijvoorbeeld, zonnetje erbij ...



Mijn ouders konden me erg vaak zien, moedigden me elke keer aan, maakten foto's en riepen fanatiek 'nog één rondje' terwijl ik er nog zes moest. Haha. Ach ja... nooit te oud om te leren ;). Erg leuk dat ze er waren!

Eigenlijk ging de wissel van het fietsen naar het lopen nog het beste vandaag. Ik had er zin in en het voelde goed allemaal. De zon scheen heerlijk de hele dag en om die in januari op je huid te voelen is wel genieten hoor... Dat het 'slechts' 3 graden was heb ik niet gemerkt!

Mijn 4e positie kon ik gelukkig behouden tot de finish. Ik kan er dik tevreden mee zijn, maar baalde er toch wel een beetje van, ookal zat er niet meer in vandaag.

Ik vind het heel stoer dat Sylvia zo ontzettend hard ging, net als Ingrid Tempert. Zij is nog 'jong' in de triathlonsport en een mooi talent volgens mij. Ze werd tweede. Ze is nog aardig ook, want ik heb schone sokken van haar in bruikleen ;). Bianca werd derde. Mooi en snel damespodium. Goede ontwikkeling dat er steeds meer dames deze leuke sport ontdekken!

Waar ik 'vroeger' om de week of 14 dagen een wedstrijd wegtikte doe ik er nu maximaal één per maand. Dat bevalt me uitstekend. Zo af en toe een wedstrijd is dan wel een goeie leerschool. Mijn target staat echt op de Inferno triathlon 18 augustus (daarover later meer) en alle wedstrijden er tussen vallen in de categorie 'road to...'.

Wat ik van deze wedstrijd heb geleerd is dat het lopen steeds beter gaat, het fietsen nog fors tekort schiet, het verstandig blijft om regelmatig op de mountainbike te rijden ivm de feeling met het offroad fietsen, ik nog niet op mijn oude niveau zit (heeft tijd nodig en dat geeft niet, maar is soms wel 'jammer'), wisseltrainingen nodig zijn en mijn hartslagband kan nóg strakker, want die lag na 100 meter al op navelhoogte. Zoooo irritant ;).

Na de wedstrijd stond er een enorme tafel met de heerlijkste taarten van Multi-Vlaai en zelf gebakken door de deelnemers. Wat een verwennerij zeg, het zou standaard in het grote NTB-regeltjes-boek moeten worden opgenomen! Ik had zelf ook wat lekkers meegenomen. Echte LadyJ-koeken met mijn eigen Boomrang 'LadyJ sport voor Tegenkracht' kaart eraan. Elke deelnemer had zo iets lekkers voor de terugreis. Het zou leuk zijn als mensen een kleine donatie willen doen voor Tegenkracht.

De organisatie, Marco, Paco en Harold, bedankt voor de gezellige dag, volgens mij hoeft er weinig aangepast te worden om van deze wedstrijd een groot event te maken!

Pa & ma, Heitse & Ida, Ienskje & Bob en alle anderen, bedankt voor de aanmoedigen! Super leuk! De verrassing van de dag was dat Richard ineens in de kantine zat na de wedstrijd. Hij had zijn garmin naar Friesland laten navigeren en had zo een mooie duurrit van 5 uur in de benen. Stoerrr! Ik heb hem in de auto mee teruggenomen ;).

Ik zeg: gezellig, leerzaam en sportief dagje!

Foto's volgen binnenkort!